Fuente
🔆 Новы свет | верш #Сп_СонечныБагровая раніцаБагровым світаннем палае зара,У замку з...
309 Vistas/Alcance
2026-07-12 08:11
Mensaje №2082
#верш #Сп_СонечныБагровая раніца
Багровым світаннем палае зара,У замку забіты быў сын караля. Ня чутны плач маці, ня чутна айца,У сэрцы іх сына зіяе страла. Праменне світання ліецца з вакна, Чырвоным святлом палівае дзіця. Усцяж на падлозе блішчаць камяніУ шкельцах разбітых, струменнях крыві. Дзіцячае цела світанак абняў —У вочках адкрытых агеньчык заззяў. І з кожнай хвілінай агонь патухаў,Пакуль замак вежай прамень не схаваў. Чакаў каралевіч на стол узыход —Цяпер спачывае на шыры падлог. Ня чутны плач маці, ня чутна айца,Даўно каралевіч ужо сірата. Калі каралева радзіла дзіця,Ад цяжару родаў памерла яна. У бітве забралі жыццё караля —Ня стала бацькоў у малога дзіця. Ляжаў каралевіч дванаццаці год,Пакуль не схіліўся над ім карагодЗ прыдворных і слугаў, і сам у куцеСваяк каралеўскі стаіць у імгле. Званом прабівае прастору царква —У крыпце сабору чакае труна. Ня чутны плач маці, ня чутна айца, Іх дзедзіч ня зойме прастол караля.─────────≪✷≫────────Спасылкі аўтара: ● Хай Ззяюць (Telegram)─────────≪✷≫────────Надрукавана паводле матэрыялаў, прапанаваных аўтарам.
Пераходзьце па спасылках, каб падтрымаць вашых любімых аўтараў!
☀️ Прапанаваць свае творы/малюнкі/музыку/вырабы можна ў паведамленні канала або рэдактару (@m_kryvich) ў асабістыя паведамленні!
Багровым світаннем палае зара,У замку забіты быў сын караля. Ня чутны плач маці, ня чутна айца,У сэрцы іх сына зіяе страла. Праменне світання ліецца з вакна, Чырвоным святлом палівае дзіця. Усцяж на падлозе блішчаць камяніУ шкельцах разбітых, струменнях крыві. Дзіцячае цела світанак абняў —У вочках адкрытых агеньчык заззяў. І з кожнай хвілінай агонь патухаў,Пакуль замак вежай прамень не схаваў. Чакаў каралевіч на стол узыход —Цяпер спачывае на шыры падлог. Ня чутны плач маці, ня чутна айца,Даўно каралевіч ужо сірата. Калі каралева радзіла дзіця,Ад цяжару родаў памерла яна. У бітве забралі жыццё караля —Ня стала бацькоў у малога дзіця. Ляжаў каралевіч дванаццаці год,Пакуль не схіліўся над ім карагодЗ прыдворных і слугаў, і сам у куцеСваяк каралеўскі стаіць у імгле. Званом прабівае прастору царква —У крыпце сабору чакае труна. Ня чутны плач маці, ня чутна айца, Іх дзедзіч ня зойме прастол караля.─────────≪✷≫────────Спасылкі аўтара: ● Хай Ззяюць (Telegram)─────────≪✷≫────────Надрукавана паводле матэрыялаў, прапанаваных аўтарам.
Пераходзьце па спасылках, каб падтрымаць вашых любімых аўтараў!
☀️ Прапанаваць свае творы/малюнкі/музыку/вырабы можна ў паведамленні канала або рэдактару (@m_kryvich) ў асабістыя паведамленні!